در زمستان سال ۱۳۷۲ ، معدن کاران به هنگام خاکبرداری و استخراج نمک از معدن زیر تپههای این منطقه ، با نیم تنه یک جسد مواجه شدند . این جسد که دارای ریش و موی بلند و حلقهٔ گوشوارهای از جنس طلا در گوش چپ بود شامل یک ساق پا درون چکمهٔ چرمی ، سه قبضه چاقو ، شلوارک ، شی نقرهای ، قلاب سنگ ،قطعات طناب چرمی ، سنگ ساب ، یک عدد گردو ، قطعات سفال و چند تکه پارچه منقوش و قطعات خرد شده استخوان بود. جسد مزبور در اواسط یکی از همین تونلها که حدود ۴۵ متر طول داشت ، بدست آمد. سه جسد دیگر از جمله یک زن در این ناحیه نیز چندی بعد کشف شدهاست. باستان شناسان در مورد ظاهر این پیکر گفتهاند احتمالاً مرد نمکی از طبقه اشراف تات زبان و شاهزادهها بودهاست زیرا بر روی لباس او جواهرات و زیورالاتی پیدا شده که مخصوص این طبقه بوده ، و همچنین انها چنین فرضیه دارند که او یا در حال فرار به غار پناه برده یا در جنگی از میدان گریخته و به غار پناه اورده و آنجا فوت کرده و موریانهها پیکرش که از نمک پوشیده بوده خوردهاند .
با انجام آزمایشات سالیابی به روش کربن ۱۴ ، که بر روی نمونه استخوانها و پارچههای مجموعه صورت گرفت ، قدمتی حدود ۱۷۰۰ سال (اواخر اشکانی – اوایل ساسانی) برای مرد نمکی تعیین گردید. آزمایشات DNA نشان داد که سن مرد نمکی هنگام مرگ حدود ۳۷ سال و قد وی حدود ۱۷۵cm بودهاست. گروه خون مرد نمکی ، با آزمایشات انجام شده بر روی سلولهای موی سر ، +B مشخص شد.
با آزمایش سی تی اسکن و رادیولوژی ، مشخص شد که مرد نمکی دراثر سقوط ناگهانی درون یکی از گودالهای معدن نمک و وارد شدن ضربه بسیار شدید به ناحیهٔ راست جمجمه و صورت از بین رفتهاست. مطالعات باستانشناختی بر روی مجموعه مرد نمکی نشان داد که به علت آرایش خاص موهای بلند سر و صورت ، وجود گوشوارهٔ طلا در گوش چپ ، چکمه چرمی با ساخت و دوخت بسیار ظریف و هنرمندانه و همچنین نوع و بافت تکنیکی پارچه لباس و بدست آمدن شئ نقرهای همراه با متوفی ، فرمزبور یک کارگر ساده معدن نمک نبوده ، بلکه فردی عالی رتبه و دارای پایگاه اجتماعی بالا بودهاست ، اد ما علت حضور ، سقوط و مرگ وی در معدن نمک چهرآباد همچنان در پردهٔ راز و ابهام باقی ماندهاست.
|
| |||
| |||
|
به گزارش خبرگزاري فارس، به نقل از روابط عمومي سازمان صنايع و معادن استان زنجان، معاون معدني سازمان صنايع ومعادن استان زنجان با اشاره به اين مطلب اظهار كرد: محدوده اكتشافي طلاي توزلار اولين بار توسط بخش خصوصي در سال 77 مورد شناسايي قرار گرفت و مراحل ثبت آن انجام شد. | |||
|
موقعیت جغرافیایی و تقسیمات سیاسی استان
استان زنجان که آن را فلات زنجان نیز می نامند، در ناحیه مرکزی شمال غربی ایران واقع شده است. این استان در 47 درجه و 10 دقیقه تا 50 درجه و 5 دقیقه طول شرقی و 35 درجه و 25 دقیقه تا 37 درجه و 10 دقیقه عرض شمالی خط استوا، با مساحتی نزدیک به 39369 کیلومتر مربع قرار گرفته است.
استان زنجان از شمال به استان های اردبیل و گیلان؛ از شرق به استان قزوین؛ از جنوب به استان همدان؛ از جنوب غربی و غرب به استان های کردستان و آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی محدود است و از جمله استان هایی است که به تنهایی با 7 استان کشور همسایه و همجوار است.
استان زنجان بر اساس آخرین تقسیمات کشوری، دارای 3 شهرستان ، 13 بخش ، 8 شهر ، 24 دهستان و 981 آبادی دارای سکنه است. شهرستان های این استان عبارت اند از : زنجان، ابهر و خدابنده.
جغرافیای طبیعیی و اقلیم استان
استان زنجان از دو منطقه کوهستانی و جلگه ای تشکیل یافته است. مناطق کوهستانی این استان اغلب درای قله های مرتفعی هستند و در نواحی شمالی شهرستان زنجان ، بخشهای مرکزی، طارم علیا، طارم سفلا، ماه نشان، ایلات قاقازان و در غرب و جنوب غربی آن، شهرستان خدابنده ( قشلاق افشار) قرار گرفته اند. سایر نقاط استان را مناطق جلگه ای یا دشت های آن در بر می گیرند.
دشت زنجان با وسعت قابل توجهی از شمال به ارتفاعات طارم و از جنوب به ارتفاعات سلطانیه که در حدود 1700 تا 2900 متر ارتفاع دارند، محدود شده است. این دشت مانند یک نوار طولانی از سه راهی تاکستان تا نزدیک میانه کشیده شده است و رودخانه های زنجان رود در قسمت غرب و خرمدره در جهت شرق آن جریان دارند. در ناحیه جنوب زنجان نیز دشت آبرفتی نسبتا مسطح و وسیعی گسترده است که با ارتفاعات سلطانیه در شمال ، و ارتفاعات قیدار در جنوب محدود می شود. رودخانه سجاس رود در این ناحیه از حوالی روستای سجاس به سوی غرب جاری است. در استان زنجان رودخانه های متعددی جریان دارند که مهمترین و پرآب ترین آن ها، رودخانه قزل اوزن با شاخه های فراوان است.
بارندگی استان عمدتا در فصل های پاییز، زمستان و بهار به وقوع می پیوندند و میزان بارندگی در بهار و زمستان بیشتر از دیگر فصل ها است. مدت ماه های خشک استان نسبتا زیاد است؛ به طوری که معمولا حدود 5 تا 6 ماه طول می کشد.
زنجان
تاریخ بنای شهر زنجان را هم زمان با سلطنت اردشیر بابکان دانسته اند و در آن زمان، آن را«شهین»؛ یعنی منسوب به شاه می نامیده اند. گفته می شود که این نام طی قرون و اعصار به زنگان و سپس به زنجان تبدیل شده است. فتح زنجان به وسیله اعراب در زمان خلافت عثمان و توسط سردار عرب – براء بن عازب – صورت گرفت. در این دوره، این شهر، شهری آباد و پر نعمت بوده است.
در قرن های چهارم و پنجم هجری قمری ، زنجان به علت داشتن چراگاه های وسیع ، مورد توجه قبیله های ترک نژاد قرار گرفت و قبیله های گوناگون ترک در زنجان و نواحی مختلف آن ، به ویژه در چمن سلطانیه ، مسکن گزیدند.
درحمله مغول ، شهر زنجان و آبادی های اطراف آن آسیب فراوان دید. سپس ایلخانان مغول به این شهر توجه فراوان نشان دادند ؛ مخصوصا سلطان محمد خدابنده، از زمانی که مذهب تشیع را پذیرفت ، در توسعه این ناحیه کوشید و زمینه تبدیل آن به یک مرکز اسلامی را فراهم کرد تا پس از آن در اندک زمانی به یکی از مراکز مهم سیاست و تجارب تبدیل گردد.
تاریخ زنجان در سده های بعدی نیز گزارشگر حوادث مختلف سیاسی است. این شهر شاهد رویدادهای سیاسی، اجتماعی و مذهبی نظیر شورش علی محمد باب ، مبارزات ملوک الطوایفی ، نهضت مشروطیت، تاخت و تاز فئودال ها ، درگیریهای دموکرات های آذربایجان و ... بوده است. هر چند برخی از این رویدادها ، رهاوردی جز ناملایمات فرهنگی ، اقتصادی و اجتماعی برای مردم این شهر نداشته اند؛ اما هرگز فرهنگ و مدنیت استعماری در این شهر نفوذ نکرده است و اکثر قریب به اتفاق مردم ، همچنان در حفظ شعایر مذهبی و سنتی خود پابرجا و استوار باقی مانده اند. این منطقه زادگاه بزرگانی چون شیخ شهاب الدین سهروردی و علمای نامی دیگر بوده است که مایه فخر فرهنگ ایرانی و اسلامی هستند.
وضعیت اجتماعی و اقتصادی استان
بر اساس نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1375، مرکز آمار ایران، جمعیت استان زنجان 900890 نفر بوده است که در این تعداد 62/47 % در نقاط شهری و 37/52% در نقاط روستایی سکونت داشته، و بقیه غیر ساکن بوده اند. از کل جمعیت استان در همین سال 453381 نفر مرد و 447509 نفر زن.بوده اند. لذا نسبت جنسی جمعیت این استان برابر 3/101 زن در برابر 100 مرد می باشد. از جمعیت این استان 38/41% در گروه سنی کمتر از 15 ساله، 93/53% در گروه سنی 64 تا 15 ساله و 69/4% در گروه سنی 65 ساله و بالاتر قرار داشته اند و سن بقیه افراد نیز نا مشخص بوده است.
بر اساس نتایج همین سرشماری، از شاغلان ده ساله و بالا تر استان، 39 درصد در گروه عمده کشاورزی، 25/31 درصد در گروه عمده خدمات، 83/28 درصد در گروه عمده صنعت اشتغال به کار داشته اند و شغل 93/0 درصد از افراد نامشخص بوده است. این نسبت در نقاط شهری، به ترتیب 73/7 درصد، 10/54 درصد و 007/1درصد؛ و در نقاط روستایی 86/66 درصد، 89/10 درصد، 44/21 درصد و 81/0 درصد بوده است. بدین ترتیب ملاحظه می شود که بیشترین تعداد شاغلین در نقاط شهری در گروه عمده خدمات، و در نقاط روستایی در گروه عمده کشاورزی اشتغال داشته اند.شرایط جغرافیایی مشتمل بر تنوع آب و هوایی، برخورداری از منابع آب و حاصلخیزی خاک، این استان را به صورت منطقه مناسب کشاورزی در آورده است.
بعضی از محصولات کشاورزی و باغی استان، از نظر مقدار سطح زیر کشت و تولید، از جمله انگور، با 136 هزار تن در سال، مقام اول را در کشور دارد.
کشاورزی به صورت دیمی و آبی انجام می گیرد و در حدود 65% زمین های زیر کشت استان را زمین های دیم تشکیل می دهند که بیشتر در نواحی کوه پایه ای و دامنه کوهها قرار دارند.
در حال حاضر، استان زنجان یکی از قطبهای مهم کشاورزی و دامداری غرب کشور بشمار می آید. انواع فعالیت در هر دو بخش به دو شیوه صنعتی و سنتی انجام می شود. از دیگر بخش های دام پروری، رمه گردانی عشایر در این استان است. استان زنجان در زمینه دامپروری صنعتی و تولید گوشت و شیر، در سطح کشور جایگاه در خور توجهی را احراز نموده و یکی از مهمترین مراکز مرغداری کشور محسوب می شود.
در بخش صنعت و معدن نیز استان زنجان موقعتت ممتازی دارد؛ بدلیل همجواری با استان تهران و گیلان، از امکانات توسعه صنعتی برخوردار شده و زیر بناهای لازم برای آنها در نظر گرفته شده است. معادن فعال استان عبارتند از: کائولن، فلدسپات و سیلیس. در بخش صنعت، صنایع کارخانهای فلزی، شیمیایی، دارویی، غذایی، ریسندگی و بافندگی، ساختمانی، الکتریکی، چوبی و سلولزی فعال هستند.صنایع دستی استان نیز قابل توجه و از اهمیت ویژه ای در سطح کشور برخوردار است.
استان زنجان در شمال غربی فلات ایران قرار دارد. این استان از شرق به استانهای گیلان و قزوین از جنوب به استان همدان ، از مغرب به استان آذربایجان غربی و کردستان و از شمال به استانهای آذربایجان شرقی محدود می شود. مساحت استان زنجان برابر 21841 کیلو متر مربع است و بر اساس سرشماری سال 1375 و آخرین تغیرات تقسیمات کشوری تا تابستان سال 1378 جمعیت استان زنجان برابر 900890 نفر و دارای 7 شهرستان ، 15 بخش ، 12 شهر و 46 دهستان می باشد.
![]() |
|
گنبد سلطانیه
گنبد سلطانیه |
گنبد سلطانیه |
گنبد سلطانیه |
گنبد سلطانیه |
گنبد سلطانیه |
گنبد سلطانیه |
گنبد سلطانیه |